میان شعور من و تو کودکی خوابیدست

	عروس تنهایی هوسباز ی ام گل کرده. سراغ کلمات عریان می گیرم و نوای پنهانی زمزمه می کنم. مردم بس که تنها خوردم و پوشیدم و خوابیدم. صبح هم که پا شدم دست به دور خیال خودم پیچیدم. تو را که به بازی کلمات بی حجابم نخواندم. پس برایم همین خیال آتشین بمان. شاید شبی عروس هوس بازی ام شوی! نوشته شده در تاريخ سه شنبه بیست و نهم بهمن 1387 ساعت 20:53 توسط محسن شعر قفس شعرهایم را تنگ تر می کنم. تا هرگز برایت آواز نخواند، قناری تنهایی ام. نوشته شده در تاريخ پنجشنبه دهم بهمن 1387 ساعت 22:47 توسط محسن تن دخترک مرد نظر از تن اش برنداشت. زیر لب چیزی گفت و رو به من خندید. دخترکی که یکبار فروخته بود، چیزی که فروختنی نبود را. با چشمهای درشت به من نگاه کرد. شبیه ناله بود. شبیه بی چاره گی. شبیه ترس. شبیه گناه. مرد صدا زد. بیا. بفروش. دو بار می شود. فروش ات. بهایش سکوت من. سوختم. ناله زد دخترک. خیره شد به من. سر به زیر انداختم. به گمانم فروخت. شد دو بار! پ ن: از بی چاره گی دخترک که نسوختم. بیچاره مرد. نوشته شده در تاريخ پنجشنبه دهم بهمن 1387 ساعت 19:58 توسط محسن