خدا را پیدا می کنم شب ها. توی سجاده کوچک یک وجبی ام. سر به مهر. صبح ها تا عصر گم اش     می کنم. سرم درد می گیرد و صدایش می زنم. دلم به حال ات می سوزد که شدی بازیچه این پیدا گم کردنم!

هی دنیا به من می خندد. من که نمی خندم. هی می خندد. از وقتی هی می خندی خنده ام بند     نمی آید. هی دنیای من. می شنوی؟